بازگشت لینکین پارک به آغوش باشکوه خودش

بدست K.

من در بین گروههای سوپرستاره موسیقی٬ گروههای محبوب زیادی دارم. یکیشان لینکین پارک است که توی فضای «موزیک بازی ایرانی»٬ در طبقه‌بندی «جواد» جا می‌گیرد ولی من عین خیالم نیست. این را نوشتم که بگویم از ژست شما که با دیدن نام لینکین پارک پوزخند زدی٬ خبر دارم. ولی چکار کنم که اصولا لینکین پارک را دوست دارم. در حدی که اگر سن و سالم اجازه می‌داد پوسترشان را می‌زدم به دیوار!

جوانتر که بودم اینطور سراسیمه و کفن‌پوشان به استقبال آلبوم جدید لینکین پارک می‌رفتم. (لینک به مطلبی که در آستانه انتشار آلبوم «دقایقی تا نیمه شب» نوشته بودم.)

اما اینبار که خبرهای مربوط به انتشار آلبوم جدید به نام «چیزهای زنده – Living things» منتشر می‌شدند کمی دست به عصاتر٬ منتظر ماندم٬ چون آلبوم آخر به اسم «هزاران خورشید» کمی زد توی ذوقم.

من از همان اول در مصاحبه‌های چستر بنینگتن٬ رگه‌های گرفتاری را دیده بودم. او بارها علنی گفته که خودش اهل نومتال نیست و راک معمولی را بیشتر دوست دارد. درحالی که برای من تمام اهمیت لینکین پارک به نومتال بودن و مایک شینودا است.

در میان آلبوم‌هایی که لینکین پارک منتشر کرد٬ آلبوم چهارم یعنی «هزاران خورشید» بیش از هر آلبوم دیگری٬ نتیجه علایق و سلیقه چستر بنینگتن (خواننده اصلی) است و از همه آلبوم‌ها ضعیف‌تر از آب درآمد.

ایراد آن آلبوم٬ غیبت لینکین پارک بود.

اما ماه پیش که پنجمین آلبوم لینکین پارک یعنی «چیزهای زنده» منتشر شد٬ نگرانی‌های هوادارانی مثل من رفع شد. لینکین پارک به آغوش لینکین پارک و صدای ارژینال و پرانرژی و دیوانه خودش برگشته.

به این معنا که آلبوم تازه٬ نومتال است. مایک شینودا دارد که خوشبختانه زیاده‌روی نشده و چستر با صدای خش‌دار مریضش٬ واقعا خواننده اصلی است.

نقش مستر هان و موسیقی الکترونیک او٬ مانند آلبوم قبلی کمرنگ نشده و زیر سایه گیتار برد دلسون نیست.

در سیاهی متن اشعار هم شک نکنید. تمام درد بشریت توی آهنگ‌های تلخ و زهردار این آلبوم٬ روی دوش شما سنگینی خواهد کرد!

در میانشان شیفته آهنگ «In My Remains» شدم. (لینک به یوتیوب). هر چه ناامیدی فلسفی و بیهودگی در زندگی روزمره‌تان دارید٬ در این آهنگ به زیبایی تصویر شده. توی ماشین صدایش را بلند کنید٬ شیشه‌ها را بالا بدهید٬ اخم کنید و با ریتم موزیک گاهی عقب و جلو بروید و روی فرمان خودتان را خم کنید و در افق به جایی در دور دست خیره شوید. لذت لینکین پارک می‌رود توی خونتان.

Advertisements