یک مستند دراماتیک درباره سازندگان بازی‌های کامپیوتری مستقل

بدست K.

نیازی نیست حتما مثل من خوره بازی کامپیوتری باشی تا به هیجان بیایی، مستند «بازی مستقل»، یک روایت به شدت دراماتیک از زندگی جوانانی است که زندگیشان را وقف رویای کودکیشان می‌کنند و گوشه اتاقشان، بازی کامپیوتری می‌سازند و ابعاد انسانی این روایت می‌تواند همه را جذب کند.

من اعتراف می‌کنم که یک بازی‌کن آماتور – Gamer – هستم. به این معنا که سالی سه تا چهار بازی پلی‌استیشن ۳ را می‌خرم و با حوصله و علاقه، تا انتهایش بازی می‌کنم. برای من دنیای کسانی که این بازیها را می‌سازند همیشه جالب بوده.

بعید می‌دانم شما هم از لذت بازی کامپیوتری محروم مانده باشید. اگر همنسل من باشید که اصولا با آتاری و کمودور و سگا و نینتندو بزرگ شده‌اید. حالا هم اگر خیلی ژست مخالفت با بازی کامپیوتری داشته باشید از گزند بازی‌های آن‌لاین، بازی‌های فلش، بازی‌های فیس‌بوکی و بازی‌های موبایل و آی‌پد در امان نبوده‌اید.

مستند «بازی مستقل» درباره کسانی نیست که بازی‌های پرفروش و پرهزینه معروف را می‌سازند، بلکه درباره کسانی است که عمرشان را می‌گذارند و تنهایی یا دونفری، یک بازی می‌سازند و میلیونر می‌شوند.

کل روند ساخت یک بازی مستقل بدون پشتوانه یک شرکت میلیونر، در درون خود دراماتیک است. ماجرا از یک ایده شروع می‌شود. سازندگان عموما پولدار نیستند. ساخت بازی سالها طول می‌کشد. و سازندگان می‌توانند هرچه دلشان می‌خواهد توی بازی بگذارند.

وقتی بازی بعد از سالها کار منتشر می‌شود، دراما به اوج می‌رسد. انتشار بازی می‌تواند به بزرگترین فاجعه زندگی سازنده تبدیل شود یا اینکه روزی باشد که او یک شبه میلیونر شده است.

بازی‌سازهای مستقل از نظر مخاطب و جلسات مخاطب‌سنجی محرومند. آنها نه پولش را دارند و نه مخاطبش را که گروههای افکارسنجی تشکیل دهند و مانند شرکت‌های بزرگ، در طول ساخت بازی تکلیف خودشان را بدانند و مسیر درست را انتخاب کنند.

آنچه بیش از هرچیزی در یک بازی مستقل نمود پیدا می‌کند، شخصیت خود بازی‌ساز است. عموما این بازی‌ها آینه زندگی و شخصیت سازندگانشان هستند.

در مستند «بازی مستقل» در کنار این محتوای جذاب، ساخت و ارزش‌های تولیدی هم به شکل اعجاب‌اوری بالاست و آدم را یاد مستندهای حرفه‌ای دیگر مانند «Inside Job» می‌اندازد.

فیلمبرداری و تدوین مستند از نظر من، از ۱۰، نمره ۱۰ می‌گیرند. و البته این مستند در جشنواره امسال ساندنس، جایزه بهترین تدوین مستند را به حق برده است.

کل مستند شبیه کلاس مستندسازی برای کسانی است که می‌خواهند با کیفیت جهانی فیلم بسازند و در عین حفظ نگاه هنری خود، کارهای آماتور و صدابرداری اعصاب خردکن و جامپ‌کات‌های بی‌دلیل نداشته باشند.

به بیان ساده، مستند «بازی مستقل» یک محتوای شیرین و لذیذ در یک بسته‌بندی بی‌نظیر و هنرمندانه است. شبیه شکلات‌های باکیفیت سوئیسی یا شیرینی‌های رنگارنگ یزدی!

Advertisements