دیوانگان خیابان مدیسون

بدست K.

 گروهی از سريالهای تلويزيونی برای اين ساخته شده اند که شما آنها را از پخش در يک کانال تلویزیونی دنبال کنيد. يک هفته می بينيد و يک هفته نمی بينيد. اتفاقی نمی افتد. گروه ديگری هست که سعی می کنيد برنامه تان را جوری تنظيم کنيد که هر هفته سريال را از کانال مورد نظر ببينيد. در اين گروه بهرحال چند قسمتی را معمولا از دست می دهيد. گروه ديگری هست که ترجيح می دهيد سریال را دانلود کنيد يا نسخه پخش آنلاين را تماشا کنيد تا حتی يک قسمت را هم از دست ندهيد. بعضی ها هم آنقدر خوبند که می رويد دنبال دی وی دی. گروه ديگری هم هست که اصلا ترجيح می دهيد بلو-ری سريال را بخريد چون سريال را خيلی دوست داريد. و آخرين دسته سريالهايی هستند که برای داشتنشان آنقدر عجله داريد که به محض پخش سريال، نسخه اچ دی آن را از آی-تيونز می خريد و روی اپل تی وی، سريال را می بينيد و نسخه ديجيتال را برای روز مبادايی که معمولا هيچ گاه از راه نمی رسد، بر روی يک هاردديسک ذخيره می کنيد. سريال Mad Men در دسته آخر است.


يکی از بهترين سريالهايی که تا امروز ديده ام و در فهرست بهترينهای من، هر چند هنوز به پای Sopranos نمی رسد، اما باز سريال بی نظيری است. اينکه می گويم به پای Sopranos نمی رسد به دليل پايانی است که هنوز فرانرسيده و طبيعتا آخرين قسمت تاثير چشمگيری بر قضاوت کلی من نسبت به سريال خواهد داشت. (Lost را که يادتان هست؟ عمری سرکارمان گذاشت و با قسمت آخرش به يکی از بدترين سريالهای تاريخ تبديل شد!)

Mad Men، درباره مردهای ديوانه نيست، بلکه درباره مردانی است که صنعت آگهی تجاری را در دهه ۶۰ ميلادی در آمريکا دگرگون کردند و دفترهای کارشان عموما در خيابان «مديسون» شهر نيويورک بود. آنها Ad Men بودند که آرام آرام به Mad Men معروف شدند. هرچند که به نوعی مردانی ديوانه اند، اما سريال چنان چندلايه است که به سختی می توان، با توصيفی يک خطی تکليف آن را روشن کرد. دنيای آگهی های تجاری يک بعد – که البته بعد جذابی هم هست – از اين سريال موفق است.

يک مرحله عميق تر، مساله دهه ۶۰ ميلادی است. فرم و طراحی صحنه و لباس سريال برای بازسازی دهه ۶۰ آمريکا بسيار جذاب و رويايی است. نويسندگان هم برای اين بعد کارشان، تحقيقات مفصلی انجام داده اند. و قصه ها به زيبايی از تحولات مهم اين دهه سرنوشت ساز در آمريکا، تاثير می گيرند.

اما باز، اين هم همه ماجرا نيست. عميق تر از اين، روابط انسانی جامعه پنجاه سال پيش آمريکا است. از ارزشهای اخلاقی تا عرف و هنجارهايی که بعضيشان در دنيای امروز، به کلی مفاهيمشان تغيير کرده و بعضيشان حتی به ناهنجاری تبديل شده است. تصوير واقع بينانه سريال از محيط کاری نژادپرست، ضد زن و پر از سيگار و ويسکی، شوک آور است. در اين بعد، سريال برای بيننده ايرانی جذابيت مضاعف پيدا می کند چرا که شباهتهای برخی از اين آسيبهای اعصاب خردکن با جامعه ايرانی در سال ۲۰۱۲، باورنکردنی است.

و آخرين قسمت که سريال را به روايتی ناب و عميق تبديل می کند، تصوير روابط انسانی – بدون تاريخ مصرف – است. زن و شوهر، عاشق و معشوق، مرد و زن، پدر و فرزند و … در اين سريال، به واقعی ترين شکل ممکن تصوير شده اند.

Mad Men يک سريال پنج ستاره است. اگر سريال باز هستيد و هنوز Mad Men را نديده ايد، سعی نکنيد آرامش خودتان را حفظ کنيد. سر و سينه زنان خود را به Mad Men برسانيد.

Advertisements