زندگی بازیگر٬ بعد از بازی در فیلم پورنوگرافی

بدست K.

 فيلم مستند «بعد از پايان پورن After porn Ends»٬ فقط يک مستند اجتماعی جذاب و پاسخ به يک فضولی هميشگی نيست٬ بلکه يک مستند خوب است که بسيار ساده٬ اما دراماتيک و ديدنی ساخته شده است.

موضوع فيلم٬ به سادگی نامش نيست. برخلاف تصوری که احتمالا اين نام به وجود می‌آورد٬ فيلم درباره زندگی روزمره يک بازيگر فيلم پورنوگرافی بعد از کارش نيست بلکه برخورد عميق‌تری با زندگی بازيگران اين دسته از فيلمها در اين مستند به تصوير کشيده شده است.

ماجرا از ورود به صنعت پورنوگرافی آغاز می‌شود. طبيعتا هيچ کدام از بازيگران٬ پيش‌بينی نمی‌کردند که روزی بازيگر فيلم پورنو می‌شوند. به قول جامعه‌شناسی که در فيلم با او مصاحبه شده٬ هيچ دختر يا پسری در کودکی نمی‌گويد که وقتی بزرگ شد٬ بازيگر فيلم پورنو خواهد شد.

نخستين بخش جذاب فيلم٬ پاسخهای بازيگران به اين سئوال است که چطور از صنعت پورنوگرافی سردرآورده‌اند و چطور راضی شده‌اند تا برای نخستين بار٬ در برابر دوربين با يک نفر ديگر بخوابند. توصيف نخستين تجربه بازيگری در فيلم پورنوگرافی٬ به شدت برای من تکان‌دهنده٬ غيرقابل پيش‌بينی و دور از ذهن بود. هر چند که تجربه‌ سوژه‌های این فیلم٬ متفاوتند اما ميزان فشار روانی بر روی اين انسانها در نخستين تجربه‌شان٬ فراتر از آن چيزی بود که می‌توانستم تصور کنم.

مرور کوتاهی بر زندگی در دوران حضور در اين صنعت بخش بعدی فيلم است و به اين ترتيب٬ بعد از تقريبا نيم ساعت٬ پاسخ به سئوال کليدی فيلم آغاز می شود: زندگی يک بازيگر فيلم پورنوگرافی بعد از اينکه از اين صنعت خارج می‌شود چطور می‌گذرد؟

سوژه‌های فيلم به دلايل گوناگون از اين صنعت خارج شده‌اند. از بازنشستگی طبيعی به دليل کهولت سن٬ تا اعتقادات مذهبی شديد و عذاب وجدان دائمی بازی در فيلم پورنو٬ از دلايل خروج از اين صنعت هستند.

اما نکته‌ای که شايد کمتر کسی به آن توجه کند٬ واقعيتی است که يک کارگردان فيلم پورنوگرافی آن را در اين فيلم بازگو می‌کند: خروجی واقعی از اين صنعت وجود ندارد.

پورنوگرافی٬ حرفه‌ای است که قضاوت تندی عليه آن در جامعه وجود دارد. قانونی بودن يا قانونی نبودن در کشورهای گوناگون٬ تفاوتی در اصل ماجرا ايجاد نمی‌کند. مهم اين نيست که تهيه‌کنندگان و بازيگران اين فيلمها ماليات می‌دهند يا نه٬ مساله اين است که برخلاف حرفه‌ای مانند تن فروشی٬ که می‌تواند از اطرافيان٬ خانواده و هر کسی که در آينده سرراه طرف است٬ مخفی شود٬ پورنوگرافی٬ عموما چنين شانسی را به طرف نمی‌دهد.

بازيگر فيلم پورنوگرافی٬ بعد از يک بار حضور در چنين فيلمی٬ برای باقی عمرش٬ در خانواده‌ای که می‌خواهد تشکيل دهد٬ برای بچه‌ای که می‌خواهد بزرگ کند٬ برای همکار شغل آينده‌اش٬ برای شوهرش٬ زنش٬ مادرش٬ پدرش٬ برای همسايه‌اش٬ صاحب‌خانه‌اش٬ قصاب سرکوچه و پستيچی و کارمند بانک و … ٬ در يک چشم برهم زدن٬ از موقعيت اجتماعی خود به «بازيگر فيلم پورنو» سقوط می‌کند٬ چرا که همه اين آدمها می‌توانند بينند بالقوه آن فيلم باشند!

لحظه‌ای را تصور کنيد که مادری مهربان٬ جوان و خوش‌پوش و خوش‌برخورد٬ برای تشويق فرزند درس خوان خود در بازی بستکبال به مدرسه کودکش می‌رود و در ميانه مسابقه٬ متوجه نگاههای سمج پدر يکی ديگر از کودکان می‌شود. کابوس سراسر عمر مادر جوان٬ بار ديگر تکرار می‌شود: پدر سمج٬ فيلم پورنوی او را ديده است.

انتخاب هوشمندانه بازيگران سابق فيلمهای پورنو يکی از ويژگی‌های عالی مستند «بعد از پايان پورن» است. در سراسر اين مستند قصه زندگی بيش از ۱۰ نفر از اين بازيگران روايت می‌شود و در ميانشان٬ روايتهای بسيار متفاوتی ديده می شوند: از مردی که از سابقه‌اش در فيلمهای پورنو و زندگی مرفه امروز خود٬ بسيار راضی است٬ تا زنی که بارها رو به روی دوربين اشک می‌ريزد و با عجز می‌گويد که زندگی‌اش را بعد از صنعت پورنوگرافی٬ وقف مسيح کرده است. اين انتخاب‌های دقیق٬ کاملا نگاه بی‌طرف تهيه‌کننده را به مساله‌ای که همه درباره آن قضاوتی اخلاقی دارند٬ تضمين کرده است.

اين مستند خواسته يا ناخواسته٬ بر روی قضاوت اخلاقی بيننده نيز تاثير می‌گذارد. در همين فيلم٬ رابطه جنسی در فيلم پورنو٬ بارها و توسط افراد گوناگون٬ رابطه‌ای حيوانی توصيف می‌شود. اما فيلم که تمام می‌شود٬ يک موضوع در ذهن بيننده قطعا تثبيت شده: بازيگران همين روابط جنسی به گفته آنها «حيوانی» بی‌ترديد انسان‌هايی هستند مانند باقی انسانها.