پس و پیش Foo Fighters

بدست Kayvan Hosseini

اعتراف می کنم که وقتی برای نخستین بار در سالهای دور، Foo Fighters  را به اسم گروه درامر نیروانا، بر روی نوار کاست شنیدم، مجذوبش نشدم. به نظرم نوعی خیانت می آمد به روح پرفتوح بنیانگذار نیروانا – کرت کوبین – و تعرض به بارگاه قدسی او. اما از طرفی، جنس موسیقی دقیقا همان بود که در آن روزگار – که به نظرم هنوز به 20 سال نرسیده بودم – به دنبالش بودم.

بهرحال احساسات متناقضم نسبت به Foo Fighters برای سالیان سال مسکوت ماندند و اصلا پی این گروه را نگرفتم تا زمانی که از ایران خارج شدم و طبیعتا در یکی از نخستین ثانیه ها (!) برای زیارت به یک مغازه سی دی فروشی رفتم. در لابه لای سی دی هایی که می شنیدم، به آلبوم «One by One» برخوردم که در آن زمان، یکسالی از انتشارش می گذشت.

تقریبا حدود 30 ثانیه از آهنگ اول آلبوم – All my Life (لینک به یوتیوب) – را شنیدم و موسیقی را قطع کردم و آلبوم را خریدم. از آن روز تا امروز، Foo Fighters، هرازگاهی به زندگی من می آید و می رود.

دیشب مستند «foo fighters back and forth» را دیدم. بسیار مستند خوبی بود. تمام معماهای دیو گرول (Dave Grohl) بنیانگذار گروه در مستند به میان کشیده شد.

طبیعتا مساله مهم و اصلی نیروانا بود و کرت کوبین. اینکه چطور دیو توانسته در فاصله کوتاهی بعد از پایان تراژیک نیروانا، کمر راست کند و برگردد به دنیای موسیقی. دیو می گوید که چگونه به شکلی ناخودآگاه با آهنگسازی یک نفره و نواختن همه سازها، عملا به یک روان درمانی مفید دست زده است.

ویدئوهای قدیمی از کنفرانسهای خبری گروه foo fighters نشان می دهند که واکنش عموم – شبیه به همان واکنشی که من داشتم – به شدت تحت تاثیر سابقه دیو در نیروانا بوده و این موضوع تا چه اندازه او و باقی اعضای foo fighters را خسته کرده است.

نکته دوم قهر و آشتی ها و اخراج و استخدامهای بی پایان foo fighters است که به نظرم به شکلی منصفانه در این مستند، رمزگشایی شدند. همه طرفها حرفشان را زدند. حالا شما می توانید به دیو فحش بدهید یا توضحیاتش را باور کنید.

خلاصه اینکه مستند بسیار خوبی است. حتی اگر طرفدار foo fighters هم نباشید، یک مستند خوب موسیقی راک است. بر خلاف دیگر مستندی که چند شب پیش دیدم به نام AKA: Eminem که به شکلی باورنکردنی مزخرف بود و رسما یک کلاهبرداری دیگر برای سوء استفاده از نام این سوپراستار رپ.

این پایین هم می توانید یکی از بهترین ترانه های Foo Fighters (به انتخاب من) را بشنوید. اتفاقا به نظرم یکی از بهترین ویدئوهای گروه هم مال همین آهنگ است. (وقتی سال 2007 این آهنگ جلوتر از آلبومش منتشر شد، برای مدتی دیوانه وار عاشق Foo Fighters شده بودم و بعد از پنج سال هنوز که آن را می شنوم لذت می برم.)

About these ads